تاریخ امروزدوشنبه , ۱۸ آذر ۱۳۹۸
اب مروارید

آب مروارید از تشخیص تا درمان

آب مروارید چیست و چگونه تشخیص داده میشود؟

آب مروارید یا کاتاراکت( cataract )به تیره و تار شدن عدسی های چشم که بطور طبیعی شفاف هستند، گفته مي شود.در چشم های سالم پرتوهای نور از خلال عدسی ها عبور نموده و بر روی شبکیه چشم متمرکز می شوند و سبب ایجاد تصویر واضحی از اشیاء میشوند. تار شدن عدسی های چشم و مشکل شدن عبور نور از آنها زمینه ساز بیماری آب مروارید و انحراف بینایی است.

چه افرادی در معرض خطر  هستند؟

به تصور بیشتر افراد آب مروارید نتیجه طبیعی افزایش سن است. بیشتر افرادی که از این بیماری رنج می برند
سنشان بیشتر از ۶۰ سال است. 
بالا رفتن سن یکی از قویترین فاکتورهای مستعد کننده این بیماری محسوب می شود .
روند طبـیعی پیری و کهولت سـن؛ شــایعترین علت اکتسابی آب مروارید.

تروما و صدمات چشمی با مواد شیمیایی تماس طولانی بـا نور آفتاب وامواج فرابــنفش، اشــعه های یونیزه (اشــعهxواشــعه گاما؛) مواجهه بــا امواج فرابنفش مسئول ۱۰ درصد موارد کاتاراکت دربرخی جوامع میباشد.

جنس وسـن؛درنژاد های آفریقـایی، آســیایی واروپایی،جنسیت زن بـه عنوان یكی ازعوامل زمینه سـاز ابـتلا بــه
کاتاراکت شناخته شده است.دربرخی مطالعات استفاده ازاستروژن بعد ازیائسگی به عنوان یكی ازعوامل کاهنده
کاتاراکت معرفی شده است.

مصرف سـیگار؛مصرف سـیگار یكی ازعوامل خطرقابـل پیشگیری کاتاراکت میباشد. طبق مطالعات انجام شـده
بین افزایش میزان مصرف سیگاروافزایش بروز کاتاراکت رابطه معنی دار وجود دارد.

بـیماری های سیسـتمیك مانند دیابـت، بــیماریهای روماتیسـمی، فشـار خون و چاقی(شــاخص توده بدنی بالای ۳۰)
الكل؛ ارتبـاط معنی دار بـین مصرف بــالای الكل وخطر ایجادکاتاراکت گزارش شده است.

خطاهای انكساری بالاخص نزدیك بـینی وبـیماریهای چشمی نظیر یووئیت،رتینیت پیگمانتر وبرخی جراحـی های چشـمی نظیر جراحــی های شبــكیه وتروماهای چشمی و تابش امواج به چشم میتواند با اشـكال مختلف با بروز کاتاراکت درارتباط باشد.

مصـرف داروهـا؛ برخــی داروهــا نظیــراستروئیدهــا ومشتقــات آن(به صورت موضعی، استنشاقی، خوراکی
یا تزریقی) خطرابـتلا بـه کاتاراکت را افزایش میدهند.

تاری دید 
 اب مروارید

درمطالعه مقطعی که درمناطق ۲۲ گانه شهر تهران انجام شده است،کاتاراکت شـایعترین اختلال بینایی(با شیوع نسبی۳۶ درصد)گزارش شده است. بـراسـاس مطالعه دیگری که روی ساکنان ۴۰ سال و بالاتر شهر تهران انجام شـد،دریك پنجم جمعیت بـالای۴۰ سـال موردمطالعه، ابتلابه کاتاراکت مشاهده شـده اسـت.

میزان شـیوع درزنان۲۴/۵ درصد ودرمردان حدود۲۲/۱درصد گزارش شده است که درهردو جنس با افزایش سن، بـروزآن نیزافزایش داشته است و درکل حدود ۳.۵ درصد ازافراد به علت این بـیماری کم بـینا و نابـینا بودند.

نشانه های قابل توجه آب مروارید ممکن است شامل موارد زیر باشند.

_تاری دید _مبهم بودن تصاویردرمیدان بینایی

_پخش نـور؛ پخش نورناشی ازآب مرواریـد مانند نگاه کردن از ورای یك شیشـه کثیف بــه نور اتومبیل
رو به روست. 
_دوبینی

_ایجاد نزدیك بینی(درکاتاراکت هسته ای)

_سفید شدن فضای مردمك؛ اگرلنز به حدی کدرشـود که سفیدگردد، ازورای مردمك به راحتی دیده میشود.

امار نابینایی
درصد نابینایی سازمان بهداشت
آخرین آمار سازمان جهانی بهداشت

بر اساس آخرین آمار سازمان جهانی بهداشت (WHO)در سال ۲۰۱۱ ،۴۸ درصد (۱۸میلیون) از موارد نابینایی وکم بینایی درجهان و۶۰ درصد نابینایی در منطقه مدیترانه
شرقی، ناشی از کاتاراکت بوده است.

کاتاراکت (اب مروارید) چگونه تشخیص داده می شود؟

آب مروارید می تواند از طریق تستهای گوناگون که توسط چشم پزشک صورت می گیرد مشخص گردد. این تستها ممکن است شامل آزمایش استاندارد چشم باشد که در آن تیزبینی بیمار مورد معاینه قرار می گیرد. روش دیگر استفاده از نور افکن های مخصوص چشم پزشکی است که در آن ساختار جلو چشم مورد معاینه و بررسی قرار می گیرد.

کاتاراکت چگونه درمان می شود؟

برای درمان و جلوگیری از ایجاد آب مروارید هیچ داروی شناخته شده، قطره های چشمی ، عینک و یا هیچ گونه 
تمرین و ورزشی وجود ندارد. اگر چه جراحی ممکن است همیشه ضروری  نباشد لیکن استفاده از آن، تنها 
راه درمان برای برداشتن و از میان بردن کاتاراکت (اب مروارید) است.بـعضی منابـع مصرف آنتی
اکسـیدانها (که درمیوه ها و سبـزی های تازه به وفورموجود هستند)را در پیشگیری از کاتاراکت موثردانسته اند. تغییر در سبـك زندگی؛مصرف نكردن الكل و ســیگارنیزمیتواند در پیشگیری ازکاتاراکت موثرباشد.

استفاده از جراحی زمانیکه بیمار تنها تیرگی و ابهام ناچیزی در بینایی اش احساس می كند، توصیه نمی شود. 
عینک ممکن است به عنوان یک راهکار موقت برای حل این مسأله در نظر گرفته شود. جراحی کاتاراکت در 
مرحله ای که بیمار قادر به انجام فعالیتهای روزمره اش نباشد انجام می گیرد. با این حال بیمار و پزشک باید در 
مورد ضرورت جراحی با یکدیگر به گفتگو نشسته و تصمیم بگیرند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *